Het Bijbelse perspectief van schepping, zondeval en herschepping blijkt consequenties te hebben voor de inhoud en vorm van onze lessen. En dat niet alleen. De mens is meer dan een rechtopgaand, denkend en werkend wezen. De mens neemt, ook nu nog, een bijzondere positie in Gods schepping in, met unieke gaven en talenten, zoals moreel besef, verantwoordelijkheidsgevoel en het vermogen tot reflectie, creativiteit en inventiviteit. De mens was het beeld van God.
Waar het ons ten diepste om gaat is persoonsvorming in Bijbels perspectief. Dit perspectief is uniek en verrijkend en beperkt zich niet tot kennis, inzicht en vaardigheden, hoe belangrijk ook. Het gaat ons om het hart, de innerlijke gezindheid van onze leerlingen, en de vernieuwing ervan.
Ons onderwijs beoogt zo een bijdrage te leveren aan de vorming van de leerling tot een zelfstandige, God naar Zijn Woord dienende persoonlijkheid, geschikt en bereid om de ontvangen gaven te besteden tot Zijn eer en heil van de medemensen in alle levensverbanden (kerk, gezin en maatschappij) waarin God hen plaatst.
Persoonsvorming gaat dus veel verder dan het overdragen van kennis, inzicht en vaardigheden alleen. Bij vorming denken we aan de innerlijke gezindheid.
In ieders leven spelen namelijk dilemma’s die een beroep doen op hoofd én hart. Wat zijn onze diepere drijfveren en innerlijke waarden? Dat vraagt om een kritische zelfreflectie. Wie van ons is namelijk vreemd van de hang naar genot, gewin en gemak?
De Bijbel houdt ons de meest wezenlijke waarden voor: Maar de vrucht des Geestes is liefde, blijdschap, vrede, lankmoedigheid, goedertierenheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid, matigheid (Galaten 5: 22).
Naast persoonsvorming draagt onze school graag bij aan de twee andere maatschappelijke kerntaken die aan het onderwijs zijn toevertrouwd: kwalificeren en socialiseren. Bij kwalificeren gaat het om vakkennis die nodig is voor vervolgstudie en beroep. Een verantwoordelijke en mooie opdracht, ook voor de Pieter Zandt, die wordt afgesloten met een waardevol diploma. Niet minder belangrijk is de maatschappelijke opdracht om goed te kunnen functioneren in een veelkleurige samenleving, gebruik makend van ieders van God geschonken talenten. We staan van harte achter deze opdracht tot socialiseren, omdat we als school goed burgerschap met het oog op een vreedzame samenleving zien als onderdeel van de christelijke roeping.
Op deze wijze stelt de school zich als “poort naar de maatschappij” dienend op ten behoeve van gezin, kerk en samenleving.
We maken deel uit van de samenleving en weten ons ervoor verantwoordelijk. Tegelijkertijd is het Koninkrijk van Jezus Christus, Die zegt: “Mijn Koninkrijk is niet van deze wereld” (Johannes 18: 36), van een andere orde. Daarmee zijn we als het gaat om de huidige seculiere maatschappij zowel inwoner als vreemdeling. Dit leidt tot een spanningsvolle verhouding waarop we onze leerlingen door begeleide confrontatie willen voorbereiden. Goed burgerschap kan soms tot uitdrukking komen in het laten horen van een tegengeluid ten opzichte van de heersende opinie.
Het is in de praktijk een boeiende uitdaging om de genoemde kerntaken op een goede wijze te vervullen. Er is op alle niveaus sprake van een rijk aanbod aan kennis en vaardigheden. Het geheel van zaken die leerlingen moeten kennen en kunnen duiden we aan met de naam curriculum.
Het gaat bij het curriculum niet alleen om het leren van leerstof vanuit boeken. De manier waarop we samen leven draagt ook bij aan de opdracht waarvoor we ons als school gesteld zien. We vormen namelijk niet voor niets een leer – én leefgemeenschap